بیمار و طبیب

جوانی درد دل بگرفت و افتاد

                                                                            همی از درد دل می کرد فریاد

پدر آورد از بهرش معالج   

                                                                            ولی غافل بدی از درد خارج

طبیبش گفت هان دیشب چه خوردی

                                                                            که سودی از حیات خود نبردی

بگفتا بس که نان سوخته خوردم 

                                                                           خدا را شکر تا اکنون نمردم

طبیب کاردان عافیت جو

                                                                           به چشمان جوانک ریخت دارو

جوانک گفت از دل در فغانم

                                                                           چرا دارو کشی بر دیدگانم

طبیبش گفت مسئول است دیده

                                                                           چرا که سوخته نان ها را ندیده

دلت سالم بود چشمت مریض است

                                                                   نبیند عافیت چشمی که هیز است

اگر چشم تو بود سالم و بینا

                                                                        جدا می کرد از هم زشت و زیبا

خدایا از تو جویم چشم سالم

                                                                          ندارد چشم سالم غیر عالم

خوشا چشمی که باز است و خدابین

                                                                    خوشا قلبی که پیدا کرده تسکین

خوشا دستی که سوی او دراز است

                                                                    خوشا شخصی که دائم در نماز است

نماز و روزه می باشد اطاعت

                                                                       ولیکن کاسبی باشد عبادت

اگر دیده به فرمان تو بودی

                                                                      زمین کوچکتر از ایوان تو بودی

دل و دیده اگر همراه می شد

                                                                     ز اسرار قدر آگاه می شد

اگر دیده نبیند دل چه داند

                                                                     خبر را دیده بر دل می رساند

خداوندا ز چشمم گول خوردم

                                                                     فریب صورت مقبول خوردم

مرا در چاه دل انداخت دیده

                                                                    هر آنچه داشتم من باخت دیده

خدایا چشم حق بینم عطا کن

                                                                    مرا از دست چشم و دل رها کن

چه خوش فرمود آن رند نکوزاد

                                                                (( ز دست دیده و دل هر دو فریاد ))

مکن (( ساعی )) به من از این جهت خشم

                                                                   من از دست دل نالم تو از چشم

 


فرشته از سنگ می پرسه چرا از خدا نمی خوای که تو رو انسان کنه ؟ 

سنگ میگه: هنوز آنقدر سخت نشدم که انسان بشم !!!           

/ 0 نظر / 7 بازدید